+A A A-
Menu

Historia Instytutu w latach: 1925-1939

Do 1939 roku w Państwowej Szkole Higieny przeszkolono dla potrzeb publicznej służby zdrowia 2455 lekarzy oraz 6000 osób personelu pomocniczego. Rocznie organizowano około 15 kursów o bardzo różnorodnej tematyce, jak np.: mikrobiologia lekarska, higiena publiczna, higiena psychiczna, itp. Do najważniejszych należały 9-miesięczne kursy dla lekarzy powiatowych i kandydatów na stanowiska państwowe.

Dużym osiągnięciem w rozwoju działalności oświatowej Państwowego Zakładu Higieny było utworzenie w 1925 roku Muzeum Higieny, gdzie odbywały się praktyczne szkolenia słuchaczy Szkoły. W Muzeum wyróżniały się ekspozycje dotyczące chorób zakaźnych, higieny wsi, inżynierii sanitarnej i higieny żywności.

Prowadzona była również szeroka działalność wydawnicza. Od 1920 r. ukazywało się czasopismo naukowe: „Przegląd Epidemiologiczny”, przekształcone w 1923 roku w „Medycynę Doświadczalną i Społeczną”, oraz „Archiwum Chemii i Farmacji”, popularno-naukowa „Biblioteka Higieny Psychicznej” i w latach 1926-1937 „Kronika Epidemiologiczna”. Obok wydawnictw ciągłych publikowane były monografie na temat aktualnych zagadnień epidemiologicznych i sanitarnych, jak np.: „Zimnica, jej przebieg i zwalczanie”, „O pobieraniu materiałów do badań”, „Produkty biologiczne”, „Epidemiologia duru osutkowego” czy „Metodyka głównych badań bakteriologicznych stosowanych w PZH”. Wiedzę z zakresu nauk medycznych i nauk pokrewnych, udostępniała pracownikom Instytutu własna Biblioteka.