|
|
|
|
Międzynarodowy Komitet Redaktorów
Czasopism Medycznych (The International Committee of Medical Journal Editors,
ICMJE, – dawniej Vancouver Group) wydał w 1997 roku piątą wersję
„Ujednoliconych Zasad dla Rękopisów Skierowanych do Czasopism Medycznych”
(Uniform Requirements for Manuscripts Submitted to Biomedical Journals). W skład Komitetu wchodzą przedstawiciele znanych czasopism medycznych,
takich jak Annals of Internal Medicine, British Medical Journal, Canadian
Medical Association Journal, Journal of the American Medical Association,
Lancet, Medical Journal of Australia, New England Journal of Medicine, Index
Medicus i inne. Około
500 czasopism medycznych na świecie stosuje „Ujednolicone zasady” (UZ). Trzy,
wyżej wymienione redakcje czasopism wydawanych przez PZH postanowiły akceptować
UZ i stosować je jako instrukcje dla autorów pragnących publikować swe prace
w tych czasopismach. Zasady te będą obowiązywać autorów artykułów
publikowanych od nr 1 w roku 1998. Zasady obowiązujące przed
skierowaniem pracy do druku
Powtórna publikacjaq Jest to publikacja
zawierająca istotne elementy pracy już uprzednio opublikowanej. Czytelnicy
czasopism medycznych mają prawo wierzyć, że publikowany artykuł jest pracą
oryginalną. Jeżeli tak nie jest, artykuł powinien być poprzedzony wyraźnym
oświadczeniem, że jest on powtórnie publikowany i powody takiej publikacji
powinny być sprecyzowane. Należy również podać bibliograficzną pozycję
pierwotnej publikacji. q Zgłaszając artykuł do
druku, autor powinien nadesłać pisemne oświadczenie, że praca nie została i
nie zostanie złożona do druku w innym czasopiśmie przed opublikowaniem jej w
kwartalniku „Roczniki PZH”. Praca musi zawierać aprobatę kierownika zakładu
lub kliniki potwierdzoną jego podpisem. q Autorzy powinni
przestrzegać instrukcji dotyczącej charakteru artykułów preferowanych przez
kwartalnik. W Rocznikach PZH zamieszczane są prace doświadczalne i metodyczne
z zakresu higieny żywności, żywienia oraz przedmiotów użytku, toksykologii
środowiskowej, higieny szkolnej, higieny komunalnej i innych dziedzin
pokrewnych. q Publikowane są również
krótkie komunikaty z prac doświadczalnych oraz listy do redakcji mające
charakter dyskusji z autorami artykułów zamieszczonych w kwartalniku. Instrukcja dotycząca przygotowania maszynopisu q Prace przeznaczone do
druku powinny być nadsyłane do redakcji w 2 egzemplarzach maszynopisu o
formacie A4, pisane jednostronnie z zachowaniem marginesu 4 cm z lewej strony
i podwójnych odstępów pomiędzy wierszami (31 wierszy na stronie).
Poszczególne strony powinny być numerowane. q Wskazane jest załączenie
kopii artykułu w formie elektronicznej (na dyskietce). Dostarczając
dyskietkę, autorzy powinni upewnić się, że tekst na dyskietce jest identyczny
z tekstem maszynopisu i podać wyraźną nazwę pliku, na którym jest
zarejestrowany artykuł. Dopuszcza się dyskietki przygotowane w języku WORD
(6.0 lub 7.0) lub WORD PERFECT. q Pierwsza strona tekstu
powinna zawierać kolejno: pełne imię i nazwisko autora (autorów), tytuł
pracy, nazwę placówki w której wykonano pracę, inicjały imienia i nazwiska kierownika
placówki, a następnie tekst pracy. W tekście artykułu należy wyróżnić
następujące części: krótkie streszczenie (jaskółka), Wstęp, Materiał i
metody, Wyniki (lub Wyniki i ich omówienie), Dyskusja, Wnioski, Streszczenie,
Piśmiennictwo. Poszczególne części artykułu mogą być wyróżnione podtytułami,
o ile uczyni to tekst bardziej przejrzystym.
I.
Krótkie streszczenie
(jaskółka)
umieszczone między tytułem a wstępem, powinno wprowadzić czytelnika w treść pracy.
Jaskółka nie powinna przekraczać 6 wierszy maszynopisu.
II.
Wstęp –
należy
uzasadnić cel podjęcia badań i wyraźnie go sprecyzować. Cytowane we wstępie
piśmiennictwo należy ograniczyć tylko do pozycji mających bezpośredni związek
z treścią wstępu. We wstępie nie podaje się wyników ani wniosków z
przeprowadzonych badań.
III.
Materiał i metody – należy podać informacje
dotyczące przedmiotu badań, zasto-sowanych metod i użytych odczynników w
sposób na tyle wyczerpujący, aby umożliwić czytelnikowi powtórzenie doświadczenia
lub obserwacji. Należy precyzyjnie opisać odczynniki i materiały. Dla
powszechnie znanych metod należy podać pozycje piśmiennictwa, łącznie z
metodami statystycznymi stosowanymi w pracy, dla metod już opublikowanych ale
powszechnie nie znanych, podać krótki opis z pozycjami piśmiennictwa,
natomiast dla nowych lub istotnie zmodyfikowanych metod – podać ich pełny
opis.
IV.
Wyniki – należy podać w
logicznej sekwencji w tekście, tabelach i rycinach. Danych z tabel i rycin
nie należy powtarzać w tekście gdzie najważniejsze obserwacje powinny być
podsumowane.
V.
Dyskusja – należy podkreślić nowe
lub ważne aspekty wyników badań i omówić implikacje wypływające z ich
przeprowadzenia oraz podać ich ograniczenia. Wyniki własnych badań powinny
być ocenione na tle piśmiennictwa wykorzystywanego przez autorów artykułu.
Nie należy powtarzać szczegółowych danych przedstawionych w poprzednich
częściach artykułu.
VI.
Wnioski – należy sprecyzować w
punktach lub podać krótko w formie opisowej. Powinny one łączyć się logicznie
z celami pracy przedstawionymi na wstępie. Należy unikać stwierdzeń i
wniosków nie wynikających z własnej obserwacji. Autorzy powinni wystrzegać
się stwierdzeń na temat kosztów lub korzyści jeżeli ich praca nie zawiera
ekonomicznych danych i ich analizy. Jeżeli proponuje się hipotezę, należy
jasno podać że jest to hipoteza. Należy unikać daleko idących wniosków z
pracy, która nie została jeszcze zakończona.
VII.
Streszczenie – należy nadesłać w
języku polskim i angielskim. Nie powinno ono zawierać więcej niż 200 słów
(nie więcej niż 25 wierszy maszynopisu). Streszczenie powinno rekapitulować
fakty i wnioski zawarte w pracy. W najkrótszy sposób należy podać cel pracy,
podstawowe metody i procedury, główne obserwacje i najważniejsze wnioski.
Streszczenie powinno być poprzedzone imieniem (tylko pierwsza litera) i
nazwiskiem autora (autorów), tytułem pracy oraz słowem „Streszczenie” lub
„Summary”.
VIII.
Piśmiennictwo – należy ograniczyć tylko
do pozycji cytowanych w tekście i mających bezpośredni związek z tematem
pracy nie więcej niż 20 pozycji. Pozycje piśmiennictwa powinny być ułożone w
porządku alfabetycznym wg nazwisk autorów. Przy cytowaniu prac w tekście
należy podawać w nawiasach tylko liczbę porządkową odnośnej publikacji w
spisie piśmiennictwa. Należy również podać pozycje cytowane w tabelach lub w
legendzie rycin, oraz unikać cytowania streszczeń i nieopublikowanych prac i
sprawozdań. Prace akceptowane do druku, ale jeszcze nie opublikowane powinny
być oznaczone jako: „w druku”; autorzy powinni uzyskać pisemną zgodę na
zacytowanie takiej pracy, jak też potwierdzenie, że cytowana praca została
zaakceptowana do druku. Informacje pochodzące z manuskryptów przesłanych do
redakcji, ale nie zaakceptowanych do druku powinny być cytowane jako
„nieopublikowana praca” w tekście, a nie w wykazie piśmiennictwa, po
uzyskaniu pisemnego pozwolenia od autora. Należy unikać cytowania „informacja
własna” lub „informacja osobista”, chyba że dane takie dostarczają istotnych
informacji niedostępnych z publikowanych źródeł. W takich przypadkach
nazwisko osoby i data uzyskania informacji powinny być cytowane w tekście. W
wykazie piśmiennictwa należy zachować następującą kolejność: a) nazwisko
autora (-ów) i pierwsze litery ich imion b) tytuł pracy
w pełnym brzmieniu c) tytuł czasopisma w uznanym skrócie (według the List of Journal Indexed in Index Medicus) d) rok e) tom f) pierwsza i
ostatnia strona pracy. q Dla wydawnictw
nieperiodycznych (np. książek) należy podać autora (autorów jak wyżej) tytuł
rozdziału w pracach zbiorowych, tytuł książki, nazwisko jej redaktora,
wydawcę, miejsce i rok wydania oraz strony od – do cytowanego rozdziału. Przykłady: Artykuł z
czasopisma Wojciechowska-Mazurek
M., Zawadzka T., Karłowski K., Starska K., Ćwiek-Ludwicka K., Brulińska-Ostrowska
E.: Zawartość ołowiu, kadmu, rtęci, cynku i miedzi w owocach z różnych
regionów Polski. Roczn. PZH 1995, 46, 224–238. Scott P.M., Kanhere S.R.: Determination of
ochratoxin A in beer. Food Addit. Contam. 1995, 12, 591–598. Książki i
monografie (Autorzy)
Nikonorow M., Urbanek-Karłowska B.: Toksykologia żywności. PZWL, Wydanie II,
Warszawa 1987. (Organizacja jako autor) Food and Agriculture
Organization/World Health Organization. Codex
Alimentarius. Vol. 1A. General Requirements.
FAO/WHO, Rome 1995. (Rozdział w książce) Coker R.D., Jones B.D.:
Determination of Mycotoxins; w: HPLC in food analysis, ed. R. Macrae,
Academic Press. London,
1988, 335 – 375. (Doniesienie
na konferencji) Górecka K., Grochowska A., Windyga B., Ścieżyńska H.: Występowanie
pałeczek Yersinia enterocolitica w
warzywach. Sympozjum „Środowisko a wartość zdrowotna żywności”, Akademia
Medyczna w Lublinie, 1993, 66. q Tabele - tabele należy pisać na oddzielnych stronach i
ponumerować kolejno cyframi rzymskimi. Numeracja tabel powinna odpowiadać
chronologii ich pojawiania się w tekście. Tabele powinny być zaopatrzone w
tytuły w języku polskim i angielskim (u góry). Każda kolumna tabeli powinna
posiadać krótki nagłówek a szersze wyjaśnienia powinny być zamieszczone w
odnośnikach pod tabelą a nie w nagłówku. W wyjaśnieniach należy wyraźnie
opisać statystyczne miary zmienności takie jak standardowe odchylenie czy
standardowy błąd średnich. Liczbę tabel należy ograniczyć tylko do istotnie
niezbędnej dla dokumentacji uzyskanych wyników. q Ryciny - na odwrocie każdej ryciny należy podać: nazwisko
autora, tytuł pracy, kolejny numer ryciny oraz oznaczyć dół i górę.
Fotografie powinny być czytelne, wykonane na błyszczącym papierze. q Ryciny powinny być
wykonane czarnym tuszem na kalce technicznej, w wymiarze przyszłej
reprodukcji (szer. 130 mm), opisy wykonane pismem technicznym. q Najlepiej aby ryciny były
wykonane techniką komputerową i dostarczone na dyskietkach, CD-ROM lub
ZIP-100. Na oddzielnej kartce należy zamieścić podpisy pod ryciny w języku
polskim i angielskim. q W odpowiednim miejscu
tekstu należy podać w nawiasach kolejne numery rycin lub tabel np. (Ryc. 1)
lub (Tab. I). Miejsca włączenia materiału ilustracyjnego powinny być
zaznaczone ołówkiem na marginesie maszynopisu. q Objętość artykułów - oryginalna praca naukowa nie
może przekraczać 10 stron maszynopisu włączając tabele, ryciny, piśmiennictwo
i streszczenie w języku angielskim. Krótkie komunikaty nie mogą przekraczać
objętości 3 stron maszynopisu sporządzonego zgodnie ze wskazówkami podanymi
dla prac oryginalnych. Listy do redakcji przeznaczone do opublikowania nie
mogą przekraczać 2 stron maszynopisu i powinny być zaopatrzone imieniem i
nazwiskiem autora oraz adresem miejsca pracy. q Zasady ogólne - redakcja zastrzega sobie prawo poprawienia usterek
stylistycznych i nazewnictwa oraz dokonania koniecznych skrótów bez
porozumienia z autorem. Redakcja nie zwraca artykułów nie przyjętych do
druku. Autorzy otrzymują bezpłatnie 15 odbitek artykułu. Wydawca zastrzega
sobie prawo przeznaczenia niektórych odbitek do handlu księgarskiego. Do
pracy należy dołączyć aktualny adres zakładu pracy pierwszego autora oraz
podać nr telefonu, faksu i e-mail.
|
