Przegl Epidemiol 2010; 64: 323 - 328


Agnieszka Ołdakowska, Magdalena Marczyńska

OCENA SKUTECZNOŚCI SZCZEPIEŃ PRZECIWKO WZW TYPU B NA PODSTAWIE OBECNOŚCI PRZECIWCIAŁ POSZCZEPIENNYCH ANT Y-HBs U DZIECI ZAKAŻONYCH WERTYKALNIE HIV

Celem pracy była ocena obecności przeciwciał poszczepiennych po szczepieniu przeciwko wzw typu B u dzieci zakażonych wertykalnie HIV.

Badanie objęło 49 dzieci HIV(+). Oceniono: fakt posiadania przeciwciał w momencie rozpoznania zakażenia HIV, w momencie zakończenia badania (2004) i po szczepieniu podstawowym. Przeanalizowano następujące cechy: wiek, czas od ostatniego szczepienia, stan kliniczny i immunologiczny, wiremię HIV, wiek rozpoczęcia ART (terapia antyretrowirusowa).

W momencie rozpoznania zakażenia HIV 14% dzieci miało poziom przeciwciał anty-HBs ?100 mIU/ml. W dniu zakończenia badania 76% pacjentów posiadało przeciwciała anty-HBs ?100 mIU/ml. Przeciwciała stwierdzano częściej u dzieci, u których rozpoznanie zakażenia HIV postawiono w pierwszym roku życia (p<0,01). Szansa na posiadanie przeciwciał anty-HBs malała wraz ze spadkiem odsetka limfocytów T CD4+ (p<0,01) i wraz z upływem czasu od ostatniego szczepienia (p<0,01).

Na szczepienie podstawowe odpowiedziało 86% dzieci. Przyjęty schemat zapobiegania wzw B jest skuteczny. Wczesne rozpoczęcie ART zwiększa skuteczność szczepień. Szansa na posiadanie przeciwciał anty-HBs maleje wraz z upływem czasu od ostatniego szczepienia oraz ze spadkiem odsetka limfocytów T CD4+. Skuteczność szczepienia podstawowego przeciwko wzw B u dzieci leczonych ART jest wysoka.